Les mines de La Chapelle-sous-Dun
Vanaf 1860 waren de mijnen van La Chapelle sous Dun een echte economische motor voor het gebied.
Vanaf 1860 waren de mijnen van La Chapelle sous Dun een echte economische motor voor het gebied. Dit kleine steenkoolbekken was een mooi voorbeeld van sociale beweging: oprichting van een Pensioenfonds, een Vakbondskamer, later een Coöperatieve Kruidenier en een Volkshuis. De mijnwerkers staakten het langst in Bourgondië, een totale staking van maart tot juli 1899. Deze mijnen vertegenwoordigen een klein maar voorbeeldig model van het leven van de arbeidersklasse in een landelijke omgeving, meer dan honderd jaar lang.
De vereniging "Mémoire des mineurs et mines" (Herinnering aan de mijnwerkers en de mijnen) zet zich in om dit verleden tot leven te brengen.