Longtemps, j'ai regardé la mer - Exposition photo

IK HEB LANG NAAR DE ZEE GEKEKEN.

Deze verzameling foto's kijkt verwonderd naar de zee.

Na 20 jaar zoeken onthul ik de beelden die uit mijn onderzoek naar voren zijn gekomen en bied ik een reis aan. Water stelt me gerust. De oceaan, de getijden, de golven, de lucht?

alles is in balans en harmonie. De mensen die je in deze serie zult zien zijn anoniem. Geconfronteerd met de poëzie van de zee lichten hun ogen op en krijgen hun gezichten een dimensie van eeuwigheid. In mijn werk verdeelt de horizon de wereld in tweeën.

Aan de ene kant staat de aarde, aan de andere kant de lucht. Het lichaam en de geest. Realiteit en dromen. En dan is er water. Water is ongrijpbaar, het weerkaatst licht en laat onze ogen van de ene wereld naar de andere navigeren om alle complexiteit om ons heen te bevatten, als een brug tussen twee universums die elkaar nooit ontmoeten. Water is het onzichtbare penseel van de natuur. Het verandert elke minuut van kleur.

Het danst, onvoorspelbaar maar elegant, wild en geruststellend. Het richt mijn blik. Als de zee zich terugtrekt, blijven er alleen natuurlijke poelen over, verspreid over het strand, gebeeldhouwd door het toeval van de golven, getransformeerd in hypnotiserende lichtvlekken. Water kent geen tijdelijkheid, alleen cycli. Het klopt als een hart sinds de eeuwigheid.

Dit is wat me raakt en wat ik probeer te delen in deze fotoserie, die bijna uitsluitend in Berck is gemaakt. Verre van het beeld van een zonnige badplaats is mijn visie op Berck intiem en melancholisch.

Het nodigt de kijker uit tot stille introspectie tegenover de barokke natuur. Het is alsof je een fragment van die zomer op het strand voor altijd bij je houdt.

Wij gaan voorbij, maar de zee blijft.

Fototentoonstelling, zilverfotografie, kunst