Eglise Romane Sainte-Madeleine

Deze Romaanse kerk ligt in het hart van de oude stad en is in de loop der eeuwen door verschillende verbouwingen verrijkt. De eerste plaats van aanbidding wordt vermeld in 968, gewijd aan Sint Peter. Pas in de 16e eeuw kreeg ze de naam Sainte-Madeleine kerk. Later werd het een van de zeven kathedrale kerken (de pastoor moest de bisschop van Mâcon bijstaan op plechtige feesten) van het bisdom Mâcon. In het begin van de 17e eeuw werden twee zijkapellen aan de kerk toegevoegd. In de 19e eeuw werden nieuwe verbouwingen uitgevoerd: in 1837 werd de klokkentoren opnieuw gedekt met geglazuurde tegels. Het jaar daarop werd een nieuwe kapel aan het gebouw toegevoegd, gevolgd door nog een kapel in 1864. In 1852 werd het schip uitgebreid met een door architect Berthier ontworpen trapsgewijze narthex die een tribune vormt. In 1991 werd het timpaan van de kerk gemaakt door vader en zoon Griot naar een ontwerp van Michel Bouillot. Geïnspireerd door die uit de Middeleeuwen, stelt het de heilige Petrus voor met zijn sleutel, Maria Magdalena met haar zalfpotje en Christus in Majesteit.