Menhirs d'Epoigny
De monumenten bevatten funeraire stèles en lijken minstens 5 millennia geleden een gedenkplaats.
Een groep van zeven menhirs van zo'n 5000 jaar geleden, opgericht door de neolithische beschaving. Later wijdden de Galliërs deze plek aan Epogne, de godin van de ruiters. Hun hoogten zijn respectievelijk: 7,35 m, 5,60 m, 5,30 m, 4 m, 2,83 m, 2 m. Dit is de belangrijkste megalithische site in Bourgondië.
De grootste menhir (7,35 m) is een blok Brandon graniet (een plaatselijke steen) van 30 ton, genaamd de Pierre des Tourteaux
Deze menhirs, waarvan de gravures getuigen van de oude fasen van megalithische kunst, zijn begraven en werden in 1984 voor 6 ervan, en in 1990 voor de laatste opgegraven, op enkele meters van hun oorspronkelijke plaats. De opgraving van de stenen bracht enkele vuurstenen en keramiek aan het licht die getuigen van de bewoning van de site vanaf het neolithicum tot de Gallo-Romeinse periode. Onder de megaliet werd ook een grafsteen uit de laatste bronstijd gevonden.
Sinds 1840 dient een van de menhirs als borstwering voor de brug van Vigny. Toen de brug werd herbouwd, besloot de gemeente hem te verplaatsen in de buurt van de andere menhirs.