Porte Saint-André
Deze oude poort opende naar het oosten, aan het einde van de decumanus (de weg die van oost naar west door de stad liep).
Geen enkele andere stad in Gallië of Italië heeft zo'n goed bewaard gebleven Romeins poortcomplex als Autun. De architectuur is vergelijkbaar met die van de Porte d'Arroux, maar het heeft talrijke restauraties ondergaan, met name door Viollet-le-Duc. Gratis bezoek.
Net als de Porte d'Arroux heeft de Porte Saint-André nog steeds vier doorgangen op straatniveau, twee grote centrale openingen voor het verkeer van karren en twee kleinere openingen in het verlengde van de trottoirs. Op de eerste verdieping komt een door tien arcades doorboorde galerij overeen met de uitbreiding op poortniveau van de overdekte weg die zich bovenaan de stedelijke ommuring bevindt
Dit centrale deel, met zijn openingen, werd opgetrokken uit grote vierhoekige kalksteenblokken uit de Chalonnaise. Het werd oorspronkelijk geflankeerd door twee hoefijzervormige torens, waarvan het afgeronde deel naar het platteland gericht was, gebouwd van kleine rechthoekige zandsteenblokken. Het was de poort van Augustodunum naar Langres en Besançon, de respectieve hoofdsteden van de naburige Lingon- en Sekanese volkeren
Tijdens de middeleeuwen werd in de noordelijke flankerende toren een kerk geïnstalleerd onder het beschermheerschap van Sint-Andreas (waaraan het monument zijn naam te danken heeft). Door deze middeleeuwse herbezetting kon de infrastructuur behouden blijven, waarin nu een protestantse kerk is ondergebracht
Onderzoekers zijn het er algemeen over eens dat de Sint-Andriespoort in de 1e eeuw na Christus werd gebouwd, enkele decennia na de Arrouxpoort. Restauraties van de bovenste galerij met zandsteenblokken zouden kunnen dateren van het einde van de oudheid en de periode van de invasies
Het gebouw werd in 1844 gerestaureerd door Eugène Viollet-le-Duc en in 1846 op de monumentenlijst geplaatst.